Yetim ve Öksüzlere Sahip Çıkmanın Fazileti
Yetim, henüz büluğ çağına ermeden babasını kaybeden çocuktur. Toplumun en korunmaya muhtaç kesimlerinden biri olan yetimler, İslam'ın üzerinde en çok durduğu konular arasındadır. Kur'an'da yetimden defalarca söz edilir; onların hakkını yemek büyük günahlar arasında sayılır, onlara iyi davranmak ise imanın gereği olarak vurgulanır. Bu hassasiyet, dinimizin şefkat ve adalet anlayışının en açık göstergesidir.
Peygamber Efendimiz kendisi de bir yetim olarak dünyaya gelmiş, doğmadan önce babasını, küçük yaşta annesini kaybetmiştir. Belki de bu yüzden yetimlere karşı özel bir merhamet taşımış ve kendisiyle yetime bakan kişinin cennette parmaklarını yan yana getirerek yakınlığını göstermiştir. Bundan daha büyük bir müjde düşünülemez; çünkü bu, en yüce beraberliğe işaret eder.
Yetime sahip çıkmak yalnızca onu doyurmak ve giydirmek değildir. Ona sevgi göstermek, başını okşamak, kendini değerli hissettirmek, eğitimiyle ilgilenmek ve geleceğine yön vermek de sahip çıkmanın parçasıdır. Bir hadiste, yetimin başını sırf Allah rızası için okşayan kişiye, elinin dokunduğu her saç teli sayısınca sevap verileceği bildirilmiştir. Bu, maddi yardımın yanında manevi ilginin de ne kadar kıymetli olduğunu gösterir.
Buna karşılık yetim malını haksız yere yemek, Kur'an'da karınlara ateş doldurmakla eş tutulmuş; son derece ağır bir dille kınanmıştır. Yetimin mirasını korumak, onu ergenlik çağına gelip olgunlaşınca eksiksiz teslim etmek, üzerindeki en ağır sorumluluklardandır. Bu titizlik, güçsüzün hakkının en küçük ayrıntısına kadar gözetildiğini ortaya koyar.
Günümüzde yetimlere sahip çıkmanın yolları çeşitlenmiştir: Bir yetimin eğitim masrafını üstlenmek, düzenli olarak bir yetim ailesine destek olmak, güvenilir kurumlar aracılığıyla katkı sunmak mümkündür. Önemli olan, bu meseleyi uzak bir hayır işi olarak değil, kişisel bir sorumluluk olarak görmektir. Bir yetimin yüzünü güldüren kişi, hem o çocuğun hayatını değiştirir hem de kendi ahiretine en güzel yatırımı yapmış olur.
