İDEALİST YOZGAT'LI OSMAN KOZAN

Bugün İstanbul'da sohbet ettiğim eski bir dostum:

"Kimseye eyvallah etmeyecek bir durumdasın. Bir insanın isteyebileceği herşeye sahipsin. Ye iç keyfine bak. İlla idealist olmak zorunda mısın?" deyince şöyle cevap verdim:

"Ben bu dünyaya oldum olası hep yabancılık çektim.

Ne zevkinde gözüm oldu ne sefasında.

Sonuçta dünyada bizim olan ne var ki?

-Dünyanın en güzel yemeği, gırtlaktan geçtikten sonra iğrenç bir şekil alıyor

-Dünyanın en güzel kadını da, en yakışıklı erkeği de yaşlanıyor

-Tüm makamlar sürekli el değiştiriyor

-Çoklarının taptığı para, hergün bin kişinin cebine girip çıkıyor

Kalıcı olan hiçbir şey yok?

Kanuni Sultan Süleyman, Muhibbi mahlasıyla yazdığı şiirinde şöyle der:

“Dünya bir hayaldir Süleyman!

Soluduğun hava,

Bastığın toprak,

İçtiğin su,

Yandığın ateş hayaldir.

Daim sanma!

Her kim dalmışsa bu hayale,

Elbet bir gün uyanacaktır.

Sultan olsan kâr etmez;

Hakikatin ırmağında herkes üryandır.”

Döneminin dünyadaki en kudretli imparatorluğunun başında tam 46 yıl kalmış bir hükümdar bile "DÜNYA BİR HAYALDİR DAİM SANMA" diyorsa, aslında söylenecek başka söz kalmamıştır. Zira, ölüm dışında her şey geçici ve boş...

Zaman içerisinde nice sevdiklerimizi kendi ellerimizle toprağa verdik değil mi?

Şu an 30 yaş üzeri olanların büyük çoğunluğu, en geç 50 yıl sonra bu dünyada olmayacağız. Yerimize yeni nesiller gelecek, yeni sesler konuşacak, yeni isimler anılacak.

İşte bu bilinçle yaşadığımızda, dünyaya gelişimizin hikmetini daha iyi kavrarız. Ve işte bu hakikatle yüzleştiğimizde şu soruyu sormadan edemiyoruz:

'Biz bu dünyadan ne bırakarak gideceğiz?'

Misafir olduğumuz ve hiç kimseye kalmayacak bu dünyada; hakkı ve hukuku hiçe sayarak hırsla yaşamak yerine, Yaratan’ın koyduğu nizama uygun, insanlığa faydalı işler yapmaya yönelmek ve vakti geldiğinde, gökkubbede hoş bir sâdâ bırakarak gidebilmek. İşte önemli olan tek şey budur.

Belki de bu kadar idealist oluşum ondandır..."