Bu Şehirde Yaşıyorlar Ama Kimse Onları Görmüyor; Engelliler
Son bir aydır yoğun şekilde engelliler ve onların aileleri ile iletişim halindeyim.
Bu sıkı iletişim sayesinde; yıllar önce kurguladığımız, gazete sayfalarından sıklıkla dile getirdiğimiz ilimizdeki engelliler ve aileleri için uluslararası finansal kaynak bularak önerdiğimiz Engelli, Eğitim Rehabilitasyon ve Yaşam Merkezi projemiz düştü aklımıza. Tabi ki bu süreç içerisinde engellilere yönelik ülkemizdeki başarılı çalışmaları da yeniden hatırladık.
Önerimizin detaylarına girmeyeceğim ancak hemen aşağıya tırnak içerisinde bırakacağım metne bir göz atmanızı rica ediyorum…
“Engellilerin üretim sürecine katılmalarını sağlayarak kendi ekonomik ihtiyaçlarını karşılar duruma gelmeleri ve aynı zamanda ekonomiye de katkıda bulunmalarını sağlamak.
İş dünyası ile iletişim ve iş birliği içinde engellilerin sosyal yaşamının ve üretim sürecinin içinde bulunmalarına yardımcı olmak.
Projenin Kapsamı
Engelli bireylere yönelik, üretim ve sosyal hizmet birimleri oluşturarak; mesleki, sağlık ve sosyal rehabilitasyon ile istihdam ve eğitim imkanları sağlamak.
Proje Hedefleri:
•Herhangi bir mesleği olmayan engelli bireylere meslek edindirmek için mesleki danışmanlık hizmetleri verme.
•Mesleği olan engellilerin üretim sürecine katılmaları için gerekli fiziksel mekanları oluşturmak ve buralarda çalışmalarını temin etmek.
•Kocaeli`deki engelli çocuklarla ilgili kurumlarla bağlantıların sürekli hale getirilerek bu kurumlardan hizmet görmüş çocukların yetişkinlik dönemlerinde Engelliler Üretim Merkezi`ne katılmalarını sağlamak.
•Üretim yapan engellilerin, ürettikleri malların pazarlanmasını sağlayacak şekilde "Pazarlama Eğitimi"ne tabii tutularak pazarlama yeteneklerinin geliştirilmesini sağlamak.
•Engelli bireylerin üretim sürecine katılmalarını sağlamak, böylelikle kendi ekonomik ihtiyaçlarını karşılar duruma getirmek.
•Yurt dışında yaşayan Türk vatandaşlarından, çalışmaları sırasında engelli duruma düşenlerin üretim sürecine katılmaları için gerekli fiziksel mekanları oluşturmak ve buralarda çalışmalarını temin etmek.
•Engellilerin engellilikleri ile alakalı rehabilitasyon çalışmaları yapmak.
•Engellilerin engellilikleri dışındaki sağlık sorunlarının iyileştirilmesi için çalışmalar yapmak.”
TÜİK verilerine göre nüfusunun yaklaşık yüzde 10’u engelli olan Yozgat’ta engelliliğin tespit edildiği bebeklik yaşından başlamak suretiyle tüm yaş gruplarını da kapsayacak maalesef başaramadığımız bu tarz projeleri, ne mutlu ki düşünen, uygulayan ve başarılı şekilde gerçekleştiren kişi ve kurumlar mevcuttur.
Bizim bu konuda sadece şehrin yöneticilerini değil engellileri dahi harekete geçiremediğimiz önerimize nispetle, Kocaeli’de 2005 yılında (yıla dikkat ettiniz mi 20 yıl önce) valilik, büyükşehir belediyesi, sanayi odası, üniversite, İşkur ve bazı STK’lar bir araya gelerek bir üretim merkezi planlaması yapmışlar, (Bizimköy Engelliler Üretim Merkezi Vakfı) yüzlerce engelliye istihdam oluşturmuşlar, ekonomik ve sosyal yaşama dahil etmişler. Ve elbette ki; rehabilitasyon ve diğer sağlık hizmetlerini de unutmadan.
Aradan 20 yıl geçmiş. Toplum olarak engellilere dair farkındalığımız artmış!, devletin engellilere yönelik yaklaşımı değişmiş, destekler çoğalmış, engelliler hayatlarını kolaylaştırabilecek yeni teknolojilerle tanışmışlar, imkanı olan ve başarabilenler sosyal hayata dahil olmaya başlamışlar.
Ama bütün bu iyi gelişmelere rağmen, ilimizde ciddi bir nüfus yoğunluğuna sahip engelliler ve onların aileleri için (yaklaşık 100 bin) bir tanecik evet sadece bir tanecik proje/tesis yapamamışız.
Engelliliğin gerçekleşmesi ve ya tespit edilmesi anından itibaren, bir başkasının desteğine olan “muhtaçlığını” azaltacak, hayata tutunmasını sosyal ve ekonomik yapı içerisinde var olmasını sağlayacak, bilgi, beceri düzeylerini artıracak aynı zamanda engelli ailelerinin de maddi manevi yükünü hafifletecek kompleks yapıdaki tesislerin acilen Yozgat’a kazandırılması bir zorunluluk ötesinde, bu şehrin yöneticileri için kaçınılmaz bir vazife olmuştur.
Biz neden başaramadık, bizim ilimizde engellilerin hayatlarına dokunacak projeleri gerçekleştirmemize engel neydi? Mahallede, apartmanda, okulda, sokakta var ve yaşıyor olmalarına rağmen neden onlar sanki hiç yoklarmış gibi görmezden gelinirler bunun cevabını bir sonraki yazımızda verebiliriz…
